Al voor de derde keer ging de poëzieweek niet onopgemerkt voorbij in Hof ter Clipsen.
En omdat Maria Lichtmis nog moest gevierd worden, werd de gedichtennamiddag gekoppeld aan een traktatie met koffie en pannenkoeken.
Niet minder dan 23 gedichten of poëtische teksten werden geselecteerd door bewoners en sympathisanten die ze ten gehore brachten.
Sommigen waren zelf in de pen gekropen en brachten bij wijlen heel ontroerende gedachten over. Anderen kozen gedichten van bekende en minder bekende dichters.
Paul las een lang gedicht dat hij in zijn jeugd moest vanbuiten leren. Irene had het over haar hartslag. Uit het gedicht van Chris leerden we dat woorden je kunnen kwetsen én troosten
Vele gevoelens passeerden de revue: liefde (natuurlijk!), verdriet, afscheid, samenzijn, zelfvertrouwen, loslaten, ..
Ze hadden 1 ding gemeenschappelijk: ze raakten!
Tijdens het voorlezen konden de luisteraars genieten van een mooie powerpointvoorstelling van Marcel met foto’s die de gevoelens nog meer onderstreepten.
De keuze van de teksten en de manier waarop ze werden gebracht, legden telkens een stukje bloot van de persoonlijkheid van de lezer.
Eens te meer was dit een actie waarbij bewoners mekaar beter leerden kennen en zich verbonden voelden!
Ter illustratie: het gedicht “Gewoon doen”, geschreven en gebracht door Antoon.
Doe maar gewoon
Doe maar jij
Doe maar jezelf
Je bent vrij
Doe maar gewoon
Denk niet na
Doe gewoon
Jezelf maar na.
